„Wspólna praca” – to hasło drugiego dnia Zlotu ZHR w 100. rocznicę wybuchu Powstania Wielkopolskiego „Ojczyzno moja, żyj!”. Na początek nauka nowych umiejętności na warsztatach, potem niezwykły koncert, a w międzyczasie pyszne Rogale Marcińskie!
Drugiego dnia zlotu każdy uczestnik miał możliwość zdobywać nowe umiejętności na wybranych przez siebie warsztatach.
Znalazły się wśród nich zajęcia dla zastępowych i wędrowników (prowadzone przez ekspertów), w tym m.in. warsztaty: fotograficzne, filmowe, strzeleckie, teatralne, modelarskie, graficzne, rzeźbiarskie, kulinarne i wiele innych! Więcej o warsztatach dowiesz się tutaj. Nie zabrakło również zjedzenia tradycyjnych Rogali Marcińskich!
Tak wyglądał Stary Rynek na kilka godzin przed przybyciem słuchaczy koncertu „Wielkopolanie śpiewają Niepodległej”. Na koncercie, który współorganizował ZHR, zaśpiewali m.in: m.in. Ray Wilson, Mateusz Ziółko, Rafał Brzozowski, Grzegorz Wilk, Grzegorz Kupczyk i Kasia Cerekwicka. Wystąpił także słynny rockowy zespołu Luxtorpeda oraz Chór Chłopięcy Jacka Sykulskiego.
Koncert poprowadził Tomasz Wolny – prezenter „Panoramy” oraz „Pytania na śniadanie”. Urodzony w Poznaniu dziennikarz skierował kilka słów do uczestników zlotu, których pozdrowił po harcersku:
Dla młodszych uczestników zlotu dzień zakończył się koncertem. Z kolei starsze harcerki i harcerze spotkali się na uroczystym kominku z zaproszonymi gośćmi w Pawilonie Nowej Gazowni.
„Wspólna pamięć” – to hasło pierwszego dnia Zlotu ZHR w 100. rocznicę wybuchu Powstania Wielkopolskiego „Ojczyzno moja, żyj!”. Udział w oficjalnych obchodach, koncert pieśni patriotycznych w Pałacu Działyńskich, kominki w bazach, a na koniec akcja „Łańcuch Bohaterów”!
Na Zlot 100-lecia Powstania Wielkopolskiego zjechało się do Poznania ponad 1000 osób z całej Polski.
Od rana w trzech bazach (A, B,C) trwały przygotowania do kwaterunku uczestników:
Pierwszy dzień zlotu to jednak przede wszystkim udział w oficjalnych obchodach. Wszak to właśnie dzisiaj 27 grudnia 1918 roku wybuchło Powstanie Wielkopolskie! Wśród oficjalnych delegacji na uroczystej Mszy Św. w intencji Powstańców Wielkopolskich w Farze o godzinie 12:30 nie zabrakło także naszej reprezentacji:
Byliśmy obecni także pod pomnikiem Powstańców Wielkopolskich o godz. 16:40, gdzie podjęliśmy się służby porządkowej, honorowej i zabezpieczenia medycznego.
Fot. Magdalena Lehmann
Dzień zakończyliśmy uroczystymi kominkami – równolegle odbyły się aż 3 kominki we wszystkich trzech bazach, które zgromadziły ponad 1000 harcerek i harcerzy!
27 grudnia 1918 roku zorganizowano manifestacyjne pochody dzieci, które maszerowały pod hotel Bazar, radośnie wiwatując chorągiewkami. Niemcy, widząc spodziewaną euforię Polaków, przystąpili do podjęcia ostatecznej próby utrzymania status quo sprzed przyjazdu wybitnego pianisty Ignacego Jana Paderewskiego.
Aktywni miejscowi Niemcy i grupy żołnierzy z 6. pułku grenadierów zorganizowali kontrpochód, kierując się spod koszar na skrzyżowaniu obecnych ulic Szylinga i Bukowskiej, przez ul. Zwierzyniecką (zebranie na terenie ogrodu zoologicznego), dalej ul. św. Marcin, niszcząc po drodze siedzibę Komisariatu NRL, w kierunku placu Wolności. W trakcie manifestacji przynależności tych ziem do Rzeszy Niemieckiej zrywano zawieszane na balkonach prywatnych mieszkań flagi państw ententy..
W gotowości bojowej czekały polskie oddziały Służby Straży i Bezpieczeństwa oraz Straży Ludowej. Przed godziną 17 sytuacja wymknęła się spod kontroli. Padł pierwszy strzał… Wybuchło powstanie.
Tekst pochodzi z wirtualnego muzeum Powstania Wielkopolskiego – śledź przebieg oficjalnych obchodów i dowiedz się więcej o samym Powstaniu na stronie www.27grudnia.pl.
25 grudnia 1918 roku w gdańskim porcie zacumował krążownik „Concorde” z Ignacym Janem Paderewskim w towarzystwie małżonki i przedstawicielami misji angielskich oficerów na pokładzie. Od momentu przyjazdu kompozytora do Polski i ogłoszenia decyzji o wizycie w Poznaniu, władze niemieckie wszczęły akcję mającą na celu przeciwdziałanie tym planom.
26 grudnia 1918 roku Ignacy Jan Paderewski wyruszył koleją trasą Piła – Rogoźno – Oborniki – Poznań. Na kolejnych stacjach dochodziło do incydentów prowokowanych przez stronę niemiecką. W Rogoźnie oficerowie próbowali nakłonić pianistę do zmiany trasy i udania się bezpośrednio do Warszawy. Nie udało się…
Odmienne nastroje manifestowała ludność polska, która owacyjnie witała obywatela świata narodowości polskiej. Należy podkreślić, że Ignacy Jan Paderewski był polskim „towarem eksportowym”, znanym i uznanym na zachodzie Europy i w Stanach Zjednoczonych. Dzięki swojemu talentowi zyskał szacunek i poważanie świata artystycznego oraz melomanów. Sława przysporzyła mu licznych kontaktów, bywał na salonach, a żarliwy patriotyzm sprawił, że bez reszty angażował się sprawę polską. Dla Niemców był człowiekiem-legendą, a jego przyjazd mógł stać się podstawą dla wystąpień ludności polskiej. Do dziś na dworcu w Pile czy przy ul. Paderewskiego w Obornikach znajdują się tablice upamiętniające krótkie chwile pobytu rozpoznawalnej i oczekiwanej osobistości. 26 grudnia 1918 roku o godz. 21.10 na poznański dworzec boczny (cesarski) wjechał skład z mistrzem Paderewskim. Niemcy podjęli ostatnią próbę zatrzymania nieproszonego gościa. Było już jednak za późno. Niemieckich oficerów zatrzymano, nic nie dało również wyłączenie światła w całym Poznaniu. Przygotowani Polacy witali dostojnego gościa przy blasku kilkuset pochodni. W ten sposób Niemcy nieświadomie dali możliwość stworzenia niepowtarzalnej atmosfery tego wydarzenia.
Po powitalnych przemówieniach i odśpiewaniu patriotycznych pieśni gości przewieziono do hotelu Bazar. Przed hotelem małżeństwo Paderewskich i pozostałych delegatów przywitał komitet powitalny z prezydentem Poznania Jarogniewem Drwęskim na czele oraz członkowie Komisariatu Naczelnej Rady Ludowej. Z okna nad wejściem do hotelu Bazar światowej sławy pianista przemówił do zgromadzonej na Wilhelmplatz (dzisiejszy plac Wolności) rzeszy poznaniaków.
Tekst pochodzi z wirtualnego muzeum Powstania Wielkopolskiego na stronie www.27grudnia.pl, za archiwalne zdjęcie dziękujemy Wielkopolskiemu Muzeum Niepodległości. Jeśli chcesz poznać lepiej jednego z Ojców Niepodległości, kliknij tutaj i wyrusz śladami Ignacego Jana Paderewskiego po Krakowie!
Na niezwykły pomysł wpadli Wielkopolanie, na co dzień mieszkający w Warszawie. Chcą dokonać renowacji kwatery Powstańców Wielkopolskich i Śląskich, znajdującej się w wojskowej części warszawskich Powązek.
Na wojskowych Powązkach w Warszawie znajduje się kwatera Powstańców Wielkopolskich i Śląskich, wybudowana w latach 70. ubiegłego wieku. Od ok. 40 lat nie była remontowana i dzisiaj powiedzieć o niej, że nie wygląda reprezentacyjnie – to powiedzieć za mało. – Chcemy wziąć się do roboty, tak po poznańsku: konkretnie i skutecznie. Mamy już gotowy plan renowacji, umówioną konserwatorkę i zgody zarządcy cmentarza. Jedyne, czego nam brakuje, to pieniądze – mówią organizatorzy akcji ze Stowarzyszenia Projekt Poznań.
Jeśli chcesz wesprzeć zbiórkę na renowację kwatery Powstańców Wielkopolskich i Śląskich na warszawskich Powązkach, wejdź na stronę zbiórki i dołóż swoją cegiełkę!
Zdjęcie tytułowe przedstawia Powstańców Śląskich z 1921 roku.
